Ervaringen van bewoners

• >> Lees het verhaal van Patrick Pietjouw
• >> Lees het verhaal van Martijn Konings

We wonen helemaal vrij aan de achterkant

 het  verhaal van Patrick Pietjouw

Na tien jaar België wilde Patrick Pietjouw met vrouw en kinderen terug naar Nederland. Groter wonen, dichterbij bij familie en vrienden, in een rustig dorpje. Het liefst in de buurt van hun geboorteplaatsen Oud-Gastel en Standdaarbuiten. Waar zijn vrouw Miriam aanvankelijk sceptisch is over Bosschenhoofd, gaat ze vrij snel overstag als ze de plannen voor Bosschenhof ziet. Sinds september wonen ze er samen met hun kinderen Anouk (5) en Bram (3) in een ruime twee-onder-eenkapper van het type Den. ‘Bosschenhof is een dorpje binnen een dorp met heel gezellige mensen. We hebben het prima naar onze zin hier.’

Patrick en zijn vrouw hebben bewust voor het kleinschalige Bosschenhoofd gekozen. ‘We houden alletwee van kleine dorpjes en niet van het stadse. In Bosschenhoofd zelf is weliswaar niet veel winkelaanbod, maar je zit zo in Oudenbosch, Breda of Roosendaal. Vooral de locatie en het type huis stonden ons aan. We zitten helemaal vrij aan de achterkant en wonen heerlijk rustig achteraf. Dat de keuken aan de voorkant zit, vind ik heel logisch. Met het zitgedeelte aan de achterkant hoort de tuin namelijk écht bij je huis. En vanuit de tuin kijken we zo uit op de weilanden: dat is het ultieme vrijheidsgevoel.’

Ruimte voor de kinderen

Ondanks dat er meer nieuwbouwaanbod was in Bosschenhoofd, hadden Patrick en Miriam het beste gevoel bij Bosschenhof. Niet alleen de forse woninginhoud van 610 kubieke meter gaf daarbij de doorslag, ook de bouwstijl, de intimiteit van het binnenhofje en de tuin van ruim 500 vierkante meter waren absolute pluspunten. Patrick: ‘De tuin is weliswaar een stuk kleiner dan de tuin die we in België hadden (ruim 1800 vierkante meter) maar hij biedt voldoende ruimte voor de kinderen. We vinden het heel belangrijk dat onze kinderen zich thuis kunnen vermaken. We hebben een trampoline, een zandbak en een kleine speelhut in de tuin. Daarnaast zitten we tien minuten wandelen van natuurgebied Pagnevaart en zitten we vlakbij Bosbad Hoeven. Er is meer dan genoeg te doen hier voor de kinderen.’

Wijkvereniging

Volgens Patrick is er veel saamhorigheid onder de huidige bewoners. ‘Al direct na de zomer heeft de buurt een barbecue georganiseerd waar alle kopers naar toe kwamen. Dat was heel gezellig en heeft al snel geresulteerd in de oprichting van een wijkvereniging. Er wonen veel jonge mensen in deze buurt: dat maakt het heel levendig. Verder zorgen de kinderen en onze hond ervoor dat we veel in contact komen met onze medebewoners. Dat gaat gelukkig allemaal heel spontaan.’

Café Stroop

In het nabij gelegen Café Stroop is de familie Pietjouw sinds hun verhuizing een paar keer gaan eten en borrelen. ‘Voordat we ons huis kochten, ben ik er ’s avonds wel eens langs gereden omdat ik had gehoord dat er wel eens geluidsoverlast was. Ik heb er nog nooit last van gehad. Het enige dat je op zaterdagavond wel eens merkt, is dat er wat meer auto’s in onze buurt staan geparkeerd. Meer niet. Verder hebben we er alleen maar profijt van. We zitten hier de komende tien a vijftien jaar uitstekend. Ik zou absoluut niet weten waarvoor ik hier weg zou willen gaan.’

Een ruime starterswoning met Koopgarant

Het verhaal van Martijn Konings

Martijn Konings kreeg in april 2011 de sleutels van zijn starterswoning in Bosschenhof. Vanaf de eerste dag dat hij er kwam wonen, heeft hij het prima naar zijn zin. ‘De ruimte spreekt mij heel erg aan. Het zijn mooie, ruime woningen waar je zo met een gezin in kunt wonen.’ Ook over de buurt zelf is Martijn meer dan tevreden. ‘Er heerst een amicale, gezellige sfeer rondom het hofje. Er wonen allemaal jonge mensen die zo’n beetje dezelfde interesses hebben. Dat bleek ook wel op de straatbarbecue waar alle kopers samenkwamen. De meesten kenden elkaar al wel, maar zo’n gezamenlijk gebeuren, is goed voor het onderlinge contact.’ 

Martijn is geboren en getogen in Bosschenhoofd, in opleiding voor AA-Acountant en actief in het lokale verenigingsleven en de plaatselijke politiek. ‘Ik ben al jarenlang lid van toneelvereniging ’t Gordijntje en Stichting Bosschenhoofdse Midzomerfeesten. Ook ben ik secretaris en fractieassistent van Gemeenschapsbelangen. Ik ben een échte Bosschenhoofdenaar: mijn roots liggen hier en ik wil dan ook nergens anders wonen. Ik ben geen stadsmens en houd van gemoedelijkheid. Ik voel me thuis in Bosschenhoofd; die verbondenheid is sterk.’

Koopgarant

‘Nadat ik jaren in een huurappartement in de Willem Alexanderstraat heb gewoond, vond ik het tijd voor een koopwoning’, gaat Martijn verder. ‘Toen dit project zich aandeed, heb ik niet lang getwijfeld. Als alleenstaande kwam ik in aanmerking voor de startersregeling van de gemeente; ik heb deze woning via de Koopgarant-regeling van Bernardus Wonen kunnen kopen. Ik ben ook naar nieuwbouwproject Noordkaap gaan kijken, maar Bosschenhof sprak me meer aan: de bouwstijl van de woningen vind ik mooier, de kleur van de stenen… de hele uitstraling van Bosschenhof is gemoedelijker. Dat past wel bij mij.’

Volop ruimte

In vergelijking met zijn huurappartement is Martijn er qua ruimte flink op vooruitgegaan. ‘De ruimte in mijn huis is heel fijn. Ik heb nu een grote woonkamer en keuken. Op de eerste verdieping is er een mooie badkamer, twee ruime slaapkamers, een washok en op de tweede verdieping heb ik een zolder met een hoog puntdak. Die ruimte heeft veel opties, zeker ook omdat er een vaste trap naar toe is.’ Het balkon van zijn huurappartement heeft plaatsgemaakt voor een echte tuin. Martijn: ‘Ik heb geen grote tuin, maar dat vind ik niet erg. Ik heb geen groene vingers, daarom heb ik hem helemaal laten betegelen. Dat is wel handig voor mijn motor.’

Prachtig wijkje

Het hofje dat aan de voorkant van de woningen verschijnt biedt veel perspectieven volgens Martijn. ‘Het is nu nog een zootje maar daar moet je doorheen kunnen kijken. Als straks alles af is, heb je hier een prachtig wijkje waar je schitterend woont. Heerlijk rustig, midden in de natuur, tussen jonge, gezellige mensen. Wat wil je nog meer?’